 |
||||
|
|
||||
|
چند وقته به این نتیجه رسیده ام که حرف زدن از حقوق زن و تجمع کردن و شعار دادن فقط یه مشت اداست که زنهایی که تحت فشار نیستن می تونن از خودشون دربیارن. وقتی می بینم دوست بچگیم که تحصیلکرده است و از لحاظ مالی هم مستقله از شوهرش که مهندس عمرانه کتک می خوره ,وقتی زن همسایه از هول شوهرش فشارش می شه شش و مدام بالا میاره ,وقتی می خونم یه زنی برای خلاص شدن از دست شوهرش بچه اش رو خفه می کنه و وقتی می شنوم یه مردی می گه زن مستراح مرده خجالت می کشم از حقوق زن بگم. دیگه روم نمی شه به تجمع تو پارک ملحق بشم بعدش هم برم کافی شاپ سیگار بکشم و از زنها دفاع کنم. من با جمله " دست کسی رو که نمی تونی قطع کنی ببوس" موافقم .تو مملکتی که آدم از هر راهی به جز راه قانونی میتونه به مقصد برسه اگه زنها یاد بگیرن از سلاحهای خودشون استفاده کنن شاید وضعشون خیلی بهتر بشه.
|
|
|||
|
March 2003
|
||||
|
|
||||
